موقوفات و اهدایی‌های کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد و موزه

دکتر خســرو بهــرون، در سال 1295 هجری شمسی [در برخی اسناد در سال 1297]، دیده به جهان گشود.

خسرو بهرون پس از تحصیلات مقدماتی در دارالفنون، وارد دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران شد و موفق به اخذ درجۀ کارشناسی مهندسی برق شد. سپس رهسپار ایالات متحد امریکا شد و در دانشگاه فنی کالتک در کالیفرنیا به تحصیل پرداخت.

دکتر بهرون در سال 1382 تمامی مایملک منقول و غیرمنقول خود، شامل مجموعۀ سترگ کتابخانۀ شخصی و تابلوهای مجموعۀ خصوصی خود را وقف دانشگاه شهید بهشتی کرد. وی در دی ماه 1388 درگذشت و در مقبرۀ خانوادگی در قم به خاک سپرده شد.  در سال 1395، مرکز اسناد دانشگاه شهید بهشتی تصمیم گرفت، به منظور پاسداشت یاد مرحوم بهرون برای وقف مایملک خویش به دانشگاه، در آستانۀ یکصدمین زادروز وی یادنامه‌ای از تهیه و منتشر کند. تالار نفایس دانشگاه شهد بهشتی با رونمایی از کتاب «یادنامه دکتر خسرو بهرون» روز 12 اسفند 1396 در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه گشایش یافت.

کتاب یادنامه دکتر خسرو بهرون توسط محمد رضا بهزادی گردآوری و تالیف شده است. این کتاب در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه شهید بهشتی موجود است و نگهداری می‌شود.

"مراسم رونمایی از کتاب یادنامه دکتر خسرو بهرون"               

 

دکتر احمد بیرشک، متولد چهارم بهمن ماه سال 1285 هجری شمسی در تهران بود. بعد از هشت ماه تحصیل ابتدائی در مدرسه احمدیه مشهد مقدس و ادامه تعلیم در محیط خانوادگی، سرانجام در سال 1300 به تهران بازگشت و در مدرسه فرانسوی «الیانس» ثبت‌ نام کرد. احمد بیرشک، بعد از پایان دبیرستان وارد دانشسرای عالی شد.

استاد بیرشک، با تسلط خود بر زبان فرانسه و انگلیسی، علاوه بر تالیفاتی ارزشمند به صورت کتاب و مقاله، متونی را هم به فارسی ترجمه کرد و به چاپ رساند. مجموعه آثار استاد بیرشک در «بیرشک‌نامه» بیش از یکصد و هجده اثر گزارش شده است.

تلاش چندین ساله استاد بیرشک، گاهشماری ایرانی را به مرتبه‌ای جهانی رساند و محاسبات و روش‌شناسی علمی ایشان کتابی بی نظیر در تطبیق سه گاهشماری میلادی، هجری قمری، و هجری شمسی پدید آورد.

تاسیس «گروه فرهنگی هدف» از دیگر خدمات وی بود که پس از زحمات فراوان در سال 1327 نخستین دبیرستان این گروه افتتاح شد. 

این اقدامات و خدمات دیگر سبب شد تا دانشگاه شهید بهشتی به عنوان یک دانشگاه پیشرو، در سال 1377 مدرک دکتری افتخاری در ریاضیات را به این استاد اعطاء نماید و به دنبال آن کتابی به نام «بیرشک‌نامه» در تجلیل از تلاش‌ها و مقامات علمی وی، توسط این دانشگاه به چاپ رسید. کتاب «بیرشک‌نامه» در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه موجود است و نگهداری می‌شود.

دکتر بیرشک کتاب‌های خود را وقف کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه شهید بهشتی کرد. مجموعه کتاب‌های اهدایی ایشان در مرکز وقف کتابخانه نگهداری می‌شود.


نوش آفرین انصاری، استاد کتابداری، عضو هیئت مدیره و دبیر شورای کتاب کودک در سال ۱۳۱۸ در شهر سیملا در هندوستان به دنیا آمد. او دوران کودکی و نوجوانی خود را به سبب پیشه‌ی پدرش در کشورها و شهرهای گوناگون از جمله سوئد، افغانستان، هلند، بلژیک، پاکستان، شوروی، انگلستان، سوئیس، رشت، تهران، اصفهان، شیراز سپری کرد و دوره‌ی دبستان و دبیرستان و دانشگاه را در این کشورها و شهرها گذراند.

انصاری سال ۱۳۳۸ کتابداری خواند و پس از سه سال، فوق دیپلم کتابداری گرفت.  او در سال ۱۳۴۳ راه اندازی بخش فنی کتابخانه‌ی مرکزی دانشگاه تهران را به عهده گرفت (کتابک، 1400).

نوش‌آفرین انصاری در آذر ماه 1399 مجموعه‌ای از کتاب‌های تخصصی علم اطلاعات و دانش‌شناسی و همچنین کتاب‌های دیگری را به کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه شهید بهشتی اهدا کرد.

 

دكتر ماندانا صديق بهزادي در سال 1321 در تهران به دنيا آمد. وی داراي دكتري علوم كتابداري و اطلاع‌رساني از دانشگاه ايلنيونير آمريكا  است. از سال 52 عضو هيأت علمي مركز خدمات كتابداري مؤسسه تحقيقات و برنامه‌ريزي علمي و آموزشي و نيز عضو هيات علمي كتابخانۀ ملي ايران بوده است.

ماندانا صديق بهزادي درسال 1348 ليسانس زبان انگليسي را از دانشگاه تهران، سال 1350 فوق ليسانس كتابداري را از دانشگاه تهران و به سال 1360 دكتري علوم كتابداري و اطلاع‌رساني را از دانشگاه ايلنيونير آمريكا كسب كرد. 

كتاب «رده بندي PIR زبان ها و ادبيات ايراني» تاليف ماندانا صديق بهزادي، در دوره يازدهم كتاب سال جمهوري اسلامي ايران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي به عنوان كتاب سال برگزيده شد.

بهزادی در شهریور سال 98 مجموعه‌ای از کتاب‌های خود را به کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه شهید بهشتی اهدا کرده است.

 

استاد رهادوست, نویسنده، شاعر و عضو هیأت علمی پیشین دانشگاه علوم پزشکی ایران , تاکنون کتاب‌های متعددی تالیف، ترجمه و ویراستاری کرده  که از آن جمله می‌توان به ترجمه روش‌های پژوهش در کتابداری و اطلاع رسانی تالیف کریشان کومار، اصطلاحنامه پزشکی فارسی (کتاب برگزیده سال 1385 در بخش کلیات)، کتاب فلسفه کتابداری و اطلاع رسانی و  موارد دیگر اشاره کرد.

این استاد بزرگوار تعدادی از کتب (فارسی و لاتین)، پایان‌نامه و نشریات کتابخانه شخصی خود را به کتابخانه مرکزی، مرکز نشر و اسناد اهدا نموده است. در این میان، منابع گرانقدری مانند مجموعه کامل "نامه انجمن کتابداران ایران" و منابعی که استاد یادداشت گذاری کرده اند وجود دارد که بر ارزش این منابع اهدایی افزوده است.

 

 

مهندس ثریا بیرشک متولد هفتم بهمن ماه  1324 شمسي در تهران است. وی تحصيلات ابتدايي خود را دبستان سعدي و تحصيلات متوسطه را در دبيرستان شاهدخت تهران به اتمام رساند. او كارشناسي ارشدش را در رشتۀ معماري از دانشكده هنرهاي زيبای دانشگاه تهران در سال 50 اخذ کرد.

ثریا بیرشک عضو كميتۀ فني شوراي عالي شهرسازي و معماري از سال 1354 تا سال 1365و عضو شوراي عالي نظارت بر گسترش شهر تهران از سال 1354 تا سال 1357 بوده است. پس از انقلاب اسلامي نیز فعالیت‌های بسیاری انجام داده است که از جمله می‌توان به همكاري با گروه مرمت شهري دانشكده معماري دانشگاه شهيد بهشتي اشاره کرد.

وی تحقيقات و تأليفات و پروژه‌های زیادی داشته است که میتوان از «فرهنگ و تمدن ايران بستري پايدار از صدر اسلام تا اكنون» نام برد.

مهندس ثریا بیرشک تعداد زیادی نقشه به کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه شهید بهشتی اهدا کرده است که در این کتابخانه موجود است و نگهداری می شود.

 

"خیرین و متخصصین بسیاری مجموعه‌های با ارزش خود را به کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد و موزه دانشگاه شهید بهشتی اهدا کردند که اسامی آنها در جدولی در صفحه «سفارش کتاب» سایت کتابخانه مرکزی در بخش «مجموعه‌های اهدایی» آورده شده است".